Kjellaren

Sist onsdag var det nok ein operapub, vi møtte mannsterke opp for å høyre han Aal. Vi rula duraken og Aal podiet, så det gjekk opp i opp. Då vi kom heim snakka vi litt med lesaren om dette med musikk. Det er klart at musikk spreier glede. Aal er ein musikalsk føregangsmann i bridgemiljøet, og hadde visstnok assistert lesaren i hans personlege sitarkarriere. Han kunne jamvel hugse visse rykte, om at Haldis Guttormsen, Håkon Kippe og nemnde Aal ein gong tenkte få i stand eit band. Då såg vi stjerner.

Den neste vi konsulterte var Håkon Bogen, som nesten uoppfordra informerte om sin eigen musikalitet. “Vissta ikke du at eg har erfaring som musiker? Fleire års erfaring.” “Som kva?” spurde vi, han bad oss gisse. “Trompetist?” Nei, det var det ikkje. “Jobben som eg hadd e den vektigste av dem all. Overall, og spesielt ve enkelte anledninge.” Vi freista igjen: “Dirigent?” “Nisse,” sa han då. Eit tridje val: “Saftblandar?” No var han openbert lei. “Eg spellt i korps +++. På 17.mai f.eks., kven har den vektigste jobben?” “Faneberaren!” sa vi entusiastiske. “Iddiot,” svara han. Då gjekk lyset opp for oss: “Trommeslagaren!” “Korrekt,” kom det omsider. “Jauda, ha spellt skarptromm aleina på 17.mai. 50% av toge e solo. Eg eid ofc. Så spellt eg i nå skulebann. Der spelltes d ofc slagverk. Spellt populærmusikk, d som va “in”.” Vi bad han spesifisere: “Klassikern, Pink Floyd, duveit lessn e vørtn spelt, ja. Men skulebanne opptredd berre sånn på nån forestillinge. På skula ofc. Så va d jo klassiker at d speltes julmusik på barnskulen ofc. Kven mått spell da?” Vi svara som seg høyr og bør: “Du ofc.” “Go som eg e, ja. Nån e go. Andre e d ikke.”

Kippe kan kontrabassen og vi sjølve pipeorgelet. Det er altså fullt opp av musikalsk kompetanse i den lokale bridgen. Då tenkjer vi fylgjande: I ei tid der meir og meir skjer framfor PC-skjermen, er det overmåte viktig at menneske kjem saman til sosiale aktivitetar. Viss Guttormsen, Kippe og Aal gjorde suksess på eiga hand, burde ikkje då alle byens spelarar, under kyndige leiing av ein korporasjon som vår, kunne arbeide saman i eit massivt storband? Såleis promotere både bridgen og oss sjølve. Denne tanken har vi sysla mykje med, og no er han finslipen nok til å gjennomførast. Med Dølle Duck plassert trygt framfor podiet, venlegast ynsk velkomen The Øystein Lerfald Wannabe Gypsy Orchestra:

Dirigent: Øystein Lerfald
Vokal: Sverre Johan Aal, Odd Roar Græsli
Kor: Haldis Guttormsen, Rosa Mary Holdø, Morten Haugen
Dans: Roy Kristiansen
Slagverk: Håkon Bogen
Sitar: Tor-Ove Reistad
Banjo: Aksel Hornslien
Mandolin: Trond Olsen
Kontrabass: Håkon Kippe
Balalaika: David Ueland, Hans Arne Forseth
Erhu: Arvid Måkestad
Cello: Kåre Bogø
Viola da gamba: Kjell Helmersen
Sag: Åsmund Forfot, Oddbjørn Dyrkorn
Langeleik: Gerd Aa, Erik Eide
Lutt: Øyvind Sletvold
Harpe: Sissel Sneve, Robert Olsen
Klaver: Harald Michalsen
Synthesizer: Villiam Ovesen, Svein Skagestad
Pipeorgel: Vi, Olav Ellestad
Xylofon: Baard Olav Aasan
Didgeridoo: Erling Nardo Dahl
Trompet: Per Nordland
Blokkfløyte: Tommy Skalmerås, Fredrik Simonsen
Klarinett: Lars Arthur Johansen, Kjell Olav Gisnås
Kam: Preben Mørk, Allan Livgård
Lurk: Petter Eide, Reidar Bårseth
Marakas: Lorentz Bjarne Nitter
Kastanjettar: Lars Wilhelm Kvarsvik, Ole Arild Berset
Tamburin: John Våge, Ivar Berg
Triangel: John Arthur Paulsen, Jørn Arild Ringseth
Dragspel: Espen Lindqvist
Vindharpe: Tone Gangstad
Glas: Simon Cope
Lirekasse: Olav Ukkelberg
Vaskebrett: Karl Morten Lunna

Dersom nokre no kjenner seg utestengde, er det rein gløymsle frå vår side. Alle er sjølvsagt velkomne i den storfamilien bandet vårt skal bli. Skaff deg eit instrument og hiv deg på. Eller kom utan instrument, for den del. Men ta med mor di. Ein viss stil er forresten òg føretrekt, farga hår og glitrande klede. Fyrste øving fredag i kjellaren, auditorium HB96 (det vesle). Vi satsar på litt samkøyring fyrst, så byrjar konserteringa vonarleg til nyttårs. Førebels litt usikkert kva musikk vi skal spela, men venteleg klassisk pop. Vel møtt!