Kjellaren

Ja, då er vi altså attende. Som dei fleste sikkert har observert, var innsatsen heller linn i Amsterdam. Erik Berg drygde ikkje lenge då vi sundag ettermiddag logga på MSN: “Ja,” sa han, “da e d berre å levér ei offentle beklagels. Skjæmmast kan du.” Så ille er det faktisk, vi kjenner oss audmjuka framfor heile nasjonen. Det var stort sett måsar vi tapa for der nede, og slikt skal sjølvsagt ikkje skje på rekninga til forbundet. Vi vil no gje eit lite resymé, og såleis kanskje avsløre kva som gjekk gale.

Det fyrste punktet er nok òg det viktigaste: Nån sugd. Det vil seia, alle sugd i grunnen. Nokre sugd meir enn andre, og sjølve sugd vi nok mest av alle. Det vitnar butlaren om. Men også dei andre kunne henta vesentleg meir punkts enn dei faktisk gjorde. Det var stort sett eventyrstund ved samanlikning, og sogene hadde sjeldan nokon lykkeleg slutt. Slemmar brende, slemmar overmelde, utgangar bortspela, utgangar påtrødde … Lista er altfor lang til å rømast her. Vi kan einast gje dykk døme, med det fylgjande som eit absolutt høgdepunkt:

             Kxx
             109x
             Q9xxxx
             x

A1098x              Jxxx
-                          QJ8xx
A10xxx              -
AKx                    Q1098x

             Q
             AKxxx
             KJ
             Jxxxx

Bogen sat sør, han opna 1 hjarter etter to passar. 2 hjarter innpå frå tyskaren, pass frå Johansen og 4 spar i aust. No fylgde eit resonnement litt over vår forstand, men iallfall kom ei sløyfe i sør. Hawaii, det vedgjekk han. Vest redobla. Kanskje tvilsamt med motparten i stampesona, men han visste iallfall det stod. Bogen var tilsvarande sikker i saka: Her laut det flyktast. Det einaste momentet han ikkje kalkulerte med, var makker Johansen – som gjekk i stålboks på hi sida av skjermen. Då trauet returnerte med pass, var det heile longo for seint: Bogen tok ut i 5 kløver, fekk preffen til 5 hjarter og vart dobla der. Etter dårleg motspel slapp han med 500, men tevlingsleiar kom rimelegvis og justerte resultatet. 1480 slo jamvel Sikora, som faktisk vann veslemomp i spar.

Så skulle vi sjølve vurdere korta:

Axxxx
xxx
AKQ
xx

Du opnar 1 spar, makker melder 2 kløver. Du svarar fort 2 grand, som makker lyfter til 4, kvant. Legg du på? To små kløver, 13 punkter heilt utan mellomkort … Vi våga ikkje. Men det spørst om ikkje det var gale. Ess er godkort, her har vi fire. Mot makkers

K10
AQJ
10xx
AKJ10x

var slemmen iallfall panser. Nok eit nedrig resultat. Det skal likevel ikkje vera nokon tvil om, at den norske kontingenten på ein god dag kunne slått samtlege lag vi møtte i Nederland. Det var som vanleg mange kule spel undervegs, men dei gode tankane vart alltid utskjemde av tallause stålegg. Sjå på dette:

-
xxxx
AKJ9x
xxxx

Mot høvesvis Island og Austerrike freista både vi og Bogen eit gamalt triks. Bogen heldt handa over, og høyrde venstre motstandar opna multi. Pass frå Johansen og 4 kløver frå nestemann, som bad opnaren melde majoren. Det var no Bogen presenterte ruteren, ingen dårleg idé med makker på lead i gunstig sone. Det fylgde 4 spar, og etter innmeldinga var ikkje Johansen sein om å doble. 500 på bok, der salen stort sett hadde spela 4 spar udobla. Med alt anna enn ruter ut var det då òg ni takstikk. Sjølve hadde vi ringare blad:

AKJ9x
J10x
xxx
xx

Ingen i sona, vi passa i opning. No gjekk det 1 kløver og 3 hjarter innpå frå makker, 4 hjarter cuebid frå nestemann. Ja, kva utspel vil ein ha her? Sjølvsagt spar. 4 spar vart byde, i den tru at 5 hjarter neppe var nokon katastrofe om motparten skulle koma til å doble oss. Det gjorde dei ikkje, 5 kløver frå opnaren avslutta meldingsforlaupet. Men makker, som hadde ess, dame sjuande i hjarter og to småe spar, ville lette på hjarteressen fyrst. “Sjå bordet,” som dei seier. Speleførar fekk òg sjå bordet, han kleima sine tretten. Spar ville sjølvsagt beita.

Lesaren Reistad var ein lystig fylgjesven. Vi skal sjå han briljere mot Polen – og det framfor verda på Bridge Base Online:

            106x
            xx
            Jxxxx
            K8x

K5x                       9x
10x                       AJ9x
AQxx                    K10xx
109xx                   Axx

              AQJ8x
              KQxxx
              -
              QJx

Som aust opna Jan Sikora 1 kløver. 1 spar innpå frå Reistad i sør, 1 grand frå Piotr Nawrocki, 2 spar frå Ivar Berg og 4 spar frå Reistad. Ein sjanserik kontrakt, men daudfødd med beste motspel. Vest sørva kløver ni, som gjekk til liten, esset og vaken avblokkering i sør. Sikora heldt fram med det kritiske, ein ruter som Reistad stal. No spurde og grov han om utspelet, rett nok på si side av skjermen. Nawrocki burde likevel skjøna teikninga: På liten kløver frå sør, lyt han sjølvsagt i med tia. Men det hende ikkje. Kløveren gjekk til åtta, eit essensielt ekstrainntak i bordet. No fekk han drege to gonger hjarter mot handa, det heldt til heimgang. Dei to kampane mot Polen var forresten døme på kor greitt det tidvis kan vera, ingen stålegg der. Hadde ein halde i korta elles òg, kunne det saktens vorte bra.

Ein får glede seg over dette, og ikkje minst den fine turen. Amsterdam var ei ny røynsle for unge oss, og sjølv om heile staden ved fyrste augekast kan fortone seg flat og inkjeseiande, har han eitt og anna interessant å byde på. Van Gogh-museet var kult, serleg Millais-utstillinga i kjellaren. Vi kunne skrive mykje om henne, men lesarane er neppe interesserte. Dei vil nok heller høyre sladder. Der har vi diverre lite å koma med, då alt gjekk fredeleg for seg. Jødane vann tevlinga med knapp margin føre Nederland, på tridje fylgde skulelaget til Polen. Som de veit er polakkane våre personlege favorittar. Ja, etter den resultatmessige fadesen i Holland, vurderer vi faktisk overgang til det polske landslaget. Dei legg ikkje mange stålegg, men har like fullt eit avslappa høve til alkoholen. Dei sette seg i baren stort sett kvar kveld, viss dei då ikkje drakk den polske importspriten på rom. Den einaste som kunne hamle opp med nivået, var vel eigentleg vår eigen Berg. Verdsmeister Nowosadzki, kva sa han då Ivar kom til happy hour 21.33? “Mister Berg, you’re three minutes late!”

Vi mengjer oss ikkje utan vidare med folket, men teigen var generelt full av gamle kjenningar. Dei andre skandinavane er jamt over hyggelege, serleg Island imponerte oss. Når det er sagt, er det alltid godt vera heime att, serleg til vekelang påskeferie. Så får vi berre orsake nederlaget. Dei som likevel vil konfrontere oss direkte, kan gjera det på Berkåk fyrstkomande onsdag. Der avsluttar vi altså vår norske proffkarriere og emigrerer til Warszawa.